Counseling, een nieuwe vorm van 'therapie'

Het is komen overwaaien uit de Verenigde Staten en uit Engeland: een nieuwe vorm van hulpverlening, genaamd Counseling. Counseling (ook wel counseling genoemd) is enigszins verwant aan psychotherapie, maar gaat minder diep. Het is een vorm van hulpverlening waarbij mensen op vrij korte termijn weer 'boven Jan' zijn en weer op een prettige manier kunnen functioneren in, bijvoorbeeld, hun werk- of gezinssituatie. Counseling is een inzichtgevende therapievorm.

Cliënten wordt - anders dan bij Coaching - geleerd om zichzelf vragen te stellen en daar dus ook een antwoord op te formuleren. Is een coach vooral directief bezig (meedenkend, mee zoekend naar oplossingen), een counselor laat de antwoorden vooral uit de cliënt zélf komen. Die kent zichzelf immers het beste en weet wat het beste wat voor hem of haar werkt.

Counseling, wat is dat?

Counseling is gebaseerd op de ideeën van Carl Rogers, een Amerikaanse psycholoog en psychotherapeut die de grondlegger was van de 'humanistische psychologie'. Rogers benadrukt de onafhankelijkheid van individuen en gaat uit van de veronderstelling dat mensen zelf inhoud kunnen (en moeten) geven aan het leven. Door keuzes te maken en jezelf doelen te stellen, krijgt het leven zin.

Counseling rust op 3 pijlers: de cliënt ontvangt empathie van de hulpverlener. De hulpverlener handelt vanuit echtheid en oprechtheid en tot slot accepteert de counselor de cliënt met al zijn hebbelijkheden en onhebbelijkheden, voor de volle 100 procent. De therapie is alleen geschikt voor lichtere problemen. Wanneer een counselor opmerkt dat een cliënt bijvoorbeeld psychiatrische problemen heeft, dan is hij of zij verplicht om de cliënt door te verwijzen naar een psychiater. Dat vraagt van de counselor zelfkennis en snel inzicht in de situatie waarin de cliënt verkeert.