Banken en Basel II

Bij de hele discussie over de DSB bank komt voortdurend de vraag of de Nederlandse Bank had moeten of kunnen weten hoe de financieel-economische toestand van de DSB bank was? Een bank in Nederland moet op ieder moment financiƫle cijfers aan de Nederlandse Bank (kunnen) aanleveren om te kunnen beoordelen of de bank nog "voldoende" kan werken als bank.

Het gaat dan over zaken als voldoende solvabiliteit, kredietwaardigheid, leningen, etc. Om deze cijfers te kunnen achterhalen bij banken, is er een internationaal protocol hoe dat werkt: Basel II. De Basel akkoorden gaan ook over aanbevelingen voor banken wet- en regelgeving.

De Basel II Akkoorden hebben het volgende doel:

  • zeker stellen dat kapitaalallocatie meer risicogevoelig is
  • operationele risico's scheiden van kredietrisico's, en het kwantificeren van beide
  • dichter op lijn brengen van economisch en regulair (regelgeving) kapitaal om de scope van regulaire arbitrage te verminderen.

DSB Bank

De DSB bank heeft verschillende functies ingevuld waardoor deze Basel II akkoorden goed ingevuld en nagekomen konden worden.

Deze functies waren/zijn gericht op financieel risicomanagement. Ook Basel II wordt genoemd in de functies. Dit was bedoeld om de informatievoorziening voor de Nederlandse Bank goed in te richten.

Dit wetende moet je veronderstellen dat de Nederlandse Bank voortdurend op de hoogte moet zijn geweest van de situatie van de DSB bank. Waarom ze zo verrast waren (of althans deden alsof verrast waren) over de ontstane situatie, is mij een raadsel.